از روز های خالی متنفرم.
از آدم های بی تفاوت..
از انتخابات و هر چیزی که بهش مربوط بشه...
از این همه محدودیت....

یادش بخیر ..چه آرزوهایی داشتم...
دوست داشتم تو دانشگاه علامه علوم ارتباطات بخونم...خبرنگار بشم....
اما حالا چی..........
حتی دیگه دوست ندارم توی ایران زندگی کنم...
از این حرفای امیدوار کننده ای که فاطمه می زنه هم بلد نیستم.
تعصب روی ایرانی بودن و از این حرفا هم دیگه اصلا حالیم نمی شه...!
فقط دوست دارم برم.....
برم یه جایی که بشه دور از سیاست و فوتبال زندگی کرد...