تو این چندروزه همه اش دلم لرزیده.کارمن به عنوان یک سمپات تقلید بود یا عقلی؟

خدای من...مملکت من...هموطن های من....وااااای و واااای از این اشتباه بزرگ...

میدان ولی عصر(دیروز)

ما برای اتحاد دعوت شدیم ولی طرفداران موسوی به دستور  مهندس موسوی بازگشتند.

میدان ونک(دیشب)

خانم فائزه هاشمی طی یک سخنرانی میان طرفداران مهندس موسوی آنان را دعوت به

 ادامه ی اغتشاش و جنگ داخلی کرد.بانویی که از هیچ تغییری هیچ آسیبی نمی بیند...

اگر جنگ داخلی شود آنقدر ویلا در سراسر کشور دارند که نگران جان خود و حتی مال خود

نیز نشوند.

به عنوان یک ایرانی از زحمات جناب آقای هاشمی رفسنجانی متشکرم!ولی اگر ارج و قربی

نیز دارند از برکت همین نظام و حکومت است.قدر شناسی جزء انصاف است...

اتحاد...

امروز اتحاد ما زیر سوال است.اتحاد ما را زیر سوال برده اند...امروز اسرائیل مارا تهدید

 می کند.آمریکا برای ما دل می سوزاند...کجاست عزت نفس ایرانی؟کجاست آنهمه  غرور و

شرف؟

دلمان بسوزد.برای آنهمه زحمت.برای آنهمه غیرت.برای آنهمه حماسه...کجاست چشمان

 بینای مردمان باهوش ما؟این سوءاستفاده است...

همواره ویران کردن آسان ولی ساختن است که سخت است.ساختن است که غرور می

آفریند.

از پس از انقلاب ما تجربه ی شش رئیس جمهور را داریم.برخی آباد و برخی ویران کردند...

ملت ما صبور است.ملت ما پتانسیل سازندگی دوباره را دارد.به قول آقای بهرام(رپر):

...اینجا شده نیویورک جهان سوم...

ما قبل از موسوی بودن قبل از احمدی نژادی بودن ایرانی هستیم.امروز نه احمدی نژادی ها

 بلکه ایران ماست که به چالش کشیده شده است.ما طی یک قضاوت سریع نظام را دشمن

 خود فرض کرده و به مبارزه کردن پرداختیم...

این وطن من است که دارد به جنگ داخلی کشیده می شود.این زحمات پدر من...پدر تو و

 امسال آنان است که به هدر می رود...

چه امروزی؟چه فردایی؟

             نمی دانم چرا اما همه گوین از پروا و از پرهیز

همان گویند از امساک!

به خدا امروز امساک تنها راه پیشرفته!ما با رهبری و نظام حاکم مشکلی نداریم.اگر هم

اعتراضی بود به شمارش آرا بود.ولی امروز من به عنوان یک حامی اصلاح طلبان به این

نتیجه رسیدم که صبر تنها راه مقابله است.امروز انتخاب ما بین بدو بدتر است...

کجاست عبرت گیری ما؟آیا انقلاب ۳۰ سال گذشته و رویدادهای آن درس نیست؟

وقتی شنیدم آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شدند اولین واژه ای که به دهانم آمد تسلیت

بود.

اختلاف نظر امروز ما مسئله ی فرد با فرد است.نه مسئله ی نظام...ما برای دوباره زیر دست

شدن خیلی پیشرفته ایم!بروز این اغتشاشات به ضرر ایران ماست.خود و ملت خود را دشمن

شاد نکنیم.ویران نکنیم.بسازیم...با صبر...با تلاش بیشتر

                                 !برای سوختن دوباره خیلی حیفیم!

نکته:نویسنده : شقایق