روز و شب میسوختیم و با جهان می ساختیم

کاش در کنج قفس هم یاد گلروئی به سر

                 داشتیم و با جفای باغبان می ساختیم...

عمر ما هم گر بهاری داشت در دوران خویش

 ...  با مرارت هایش بحر امتحان می ساختیم

                          گر هم از بگذشته شیرین خاطراتی مانده بود

با گذشت تلخ عمر بی امان می ساختیم

گر پر و بالی به جا ماند دور از چشم خلق

            باز با خاشاک و خاری آشیان می ساختیم

بود اگر دل بستگی ما هم ز رنج این و آن

           کاخ عشقی گوشه ی این خاکدان میساختیم

ما نمی خواهیم سامانی اگر سر داشتیم

            تا کنون با هر چه می خواستیم سایبان می ساختیم

گر به دست و پای ما بند تعلق بسته بود

        با عذاب زندگی چون دیگران می ساختیم

نکته:

۱.دلم بد جوری واسه خیلی چیزا تنگه...