تو این چندروزه همه اش دلم لرزیده.کارمن به عنوان یک سمپات تقلید بود یا عقلی؟

خدای من...مملکت من...هموطن های من....وااااای و واااای از این اشتباه بزرگ...

میدان ولی عصر(دیروز)

ما برای اتحاد دعوت شدیم ولی طرفداران موسوی به دستور  مهندس موسوی بازگشتند.

میدان ونک(دیشب)

خانم فائزه هاشمی طی یک سخنرانی میان طرفداران مهندس موسوی آنان را دعوت به

 ادامه ی اغتشاش و جنگ داخلی کرد.بانویی که از هیچ تغییری هیچ آسیبی نمی بیند...

اگر جنگ داخلی شود آنقدر ویلا در سراسر کشور دارند که نگران جان خود و حتی مال خود

نیز نشوند.

به عنوان یک ایرانی از زحمات جناب آقای هاشمی رفسنجانی متشکرم!ولی اگر ارج و قربی

نیز دارند از برکت همین نظام و حکومت است.قدر شناسی جزء انصاف است...

اتحاد...

امروز اتحاد ما زیر سوال است.اتحاد ما را زیر سوال برده اند...امروز اسرائیل مارا تهدید

 می کند.آمریکا برای ما دل می سوزاند...کجاست عزت نفس ایرانی؟کجاست آنهمه  غرور و

شرف؟

دلمان بسوزد.برای آنهمه زحمت.برای آنهمه غیرت.برای آنهمه حماسه...کجاست چشمان

 بینای مردمان باهوش ما؟این سوءاستفاده است...

همواره ویران کردن آسان ولی ساختن است که سخت است.ساختن است که غرور می

آفریند.

از پس از انقلاب ما تجربه ی شش رئیس جمهور را داریم.برخی آباد و برخی ویران کردند...

ملت ما صبور است.ملت ما پتانسیل سازندگی دوباره را دارد.به قول آقای بهرام(رپر):

...اینجا شده نیویورک جهان سوم...

ما قبل از موسوی بودن قبل از احمدی نژادی بودن ایرانی هستیم.امروز نه احمدی نژادی ها

 بلکه ایران ماست که به چالش کشیده شده است.ما طی یک قضاوت سریع نظام را دشمن

 خود فرض کرده و به مبارزه کردن پرداختیم...

این وطن من است که دارد به جنگ داخلی کشیده می شود.این زحمات پدر من...پدر تو و

 امسال آنان است که به هدر می رود...

چه امروزی؟چه فردایی؟

             نمی دانم چرا اما همه گوین از پروا و از پرهیز

همان گویند از امساک!

به خدا امروز امساک تنها راه پیشرفته!ما با رهبری و نظام حاکم مشکلی نداریم.اگر هم

اعتراضی بود به شمارش آرا بود.ولی امروز من به عنوان یک حامی اصلاح طلبان به این

نتیجه رسیدم که صبر تنها راه مقابله است.امروز انتخاب ما بین بدو بدتر است...

کجاست عبرت گیری ما؟آیا انقلاب ۳۰ سال گذشته و رویدادهای آن درس نیست؟

وقتی شنیدم آقای احمدی نژاد رئیس جمهور شدند اولین واژه ای که به دهانم آمد تسلیت

بود.

اختلاف نظر امروز ما مسئله ی فرد با فرد است.نه مسئله ی نظام...ما برای دوباره زیر دست

شدن خیلی پیشرفته ایم!بروز این اغتشاشات به ضرر ایران ماست.خود و ملت خود را دشمن

شاد نکنیم.ویران نکنیم.بسازیم...با صبر...با تلاش بیشتر

                                 !برای سوختن دوباره خیلی حیفیم!

نکته:نویسنده : شقایق

آه... شاید  عاشقانم  نیمه  شب           گل  به  روی  گور  نمناکم نهند

بعد من  نا  گه به یک سو  میروند            پرده های  تیره ی  دنیای  من

چشمهای  نا شنا سی  میخزند             روی دفترها و کاغذ های من...

            دراتاق کوچکم پا مینهد بعد من

                                                    با یاد من بیگانه ای

در بر آئینه میماند به جا...

                   نقش دستی تار مویی شانه ای

میرهم از خویش و میمانم ز پیش                    هر چه برجا مانده ویران میشود

روح من چون بادبان قایقی    

                      در افق ها دور و پیدا میشود

میشتابند از پی هم بی شکیب                     روزها و هفته ها و ماه ها...

چشم تو در انتظار نامه ای

                   خیره می ماند به چشم راه ها

لیک دیگر پیکر سرد مرا میفشارد خاک دامن گیر خاک

                         بی تو دور از ضربه های قلب تو    قلب من می پوسد آنجا زیر خاک

بعدها نام مرا باران و باد        نرم میشویند از رخسار سنگ

گور من گمنام می ماند به جا

                          فارغ از افسا نه های نام و ننگ

نکته:

۱-برام دعا کنید...دعای واقعی

۲-محیییییی...             

             روز و شب میسوختیم و با جهان می ساختیم

کاش در کنج قفس هم یاد گلروئی به سر

                 داشتیم و با جفای باغبان می ساختیم...

عمر ما هم گر بهاری داشت در دوران خویش

 ...  با مرارت هایش بحر امتحان می ساختیم

                          گر هم از بگذشته شیرین خاطراتی مانده بود

با گذشت تلخ عمر بی امان می ساختیم

گر پر و بالی به جا ماند دور از چشم خلق

            باز با خاشاک و خاری آشیان می ساختیم

بود اگر دل بستگی ما هم ز رنج این و آن

           کاخ عشقی گوشه ی این خاکدان میساختیم

ما نمی خواهیم سامانی اگر سر داشتیم

            تا کنون با هر چه می خواستیم سایبان می ساختیم

گر به دست و پای ما بند تعلق بسته بود

        با عذاب زندگی چون دیگران می ساختیم

نکته:

۱.دلم بد جوری واسه خیلی چیزا تنگه...

خانم رهنورد...چرا سکوت؟

خانم رهنورد اعتراض وارد به شما امری متداول در جامعه است.آیا دست یابی به مدارک علمی در حین کار عملی غیر قانونی است؟

آقایون ناطق نوری...چرا سکوت؟

آیا تجارت با منافع کشور متضاد است؟شما متهم به باج خواهی نشدید؟آیا مدارکی دال بر اثبات اتهام شما هست؟اگر آری آیا برای برخورد با این عمل سازمانی نیست؟

و در آخر باری تعالی را شکر گزار هستیم که عنوان فعلی آقای رفسنجانی بر اساس تدبیر مقام معظم زهبزی است.

پارتی بازی...آری یا خیر؟

آیا دستیابی به مدارک علمی پارتی بازی است یا رسیدن به پست ریاست ستاد مبارزه با مواد مخدر؟

ویا بکارگیری رفاقتی!!!افراد به عناوین مشاور و معاون ارشد بدون هیچگونه سابقه اجرایی موثردر ۳۰سال اخیر؟

پیشرفت...خوب یا بد؟

وزیر کشور فعلی جناب صادق محصولی یکی از میلیاردرهای کشور هستند که پس از عملیلت سوآپ نفت در منطقه ی دریای خزر و آذربایجان به میلیاردرها افزوده شدند.و البته طبق گفته ی رئیس جمهور احمدی نژاد ایشان با دست کشیدن از داراییشان به خدمت دولت درآمدند و بقیه از نداری به دارایی...

عنوان هولوکاست...افتخارآمیز یا مخرب؟

پس از عنوان هولوکاست توسط ایران اسرائیل با مراجعه به سازمان اتحادیه ی اروپا و با عنوان مورد تهدید قرار گرفتن توسط یک کشور دیگر خواهان کمک نظامی بیشتر شد.آیا این سیل کمک غزه را له نکرد؟

نکات:

۱.نویسنده شقایقه!

۲.مناظره ی دیشب مناظره بود یا حدیث نفس؟