چند روز بیشتر به آغاز رقابت های جام جهانی نمانده بود که عنان دبیر کل سازمان ملل در مصابحه ای رسمی اعلام کرد که به فیفا رشک می ورزد چرا که فیفا با برگزاری جام جهانی باعث همنشینی مردمان مختلف جهان با یکدیگر می شود.که البته واقعا هم این گونه است.
فوتبال ورزشی است که باعث همدلی مردم یک کشور با یکدیگر می شود و حس وحدت را در بین مردمان یک کشور تقویت می کند.
روز های بیش از جام جهانی را به خاطر بیاورید.روز هایی که همه مطبوعات از انتقاد ها دست کشیدند و همه مردم قرمز و آبی با یکدیگر همدل و هم صدا شدند و فریاد ایران ایران سر دادند.
چه چیزی همانند فوتبال می توانست جشن ۱۸ خرداد سال ۸۳ را پدید آورد.جشنی ملی که باعث شد تمام مردم ایران با یکدیگر به شادی بپردازند.جشنی که قرار بود امسال نیز تکرار شود اما متاسفانه چنین نشد و تقدیر جور دیگری رقم خورد.
فوتبال امسال در سال ۲۰۰۶ باری دیگر قدرت خود را به رخ جهانیان کشید و نشان داد که چگونه می تواند در بین مردمان نقاط مختلف جهان رابطه بر قرار کند و مهم تر از همه این که جام جهانی را بر گزار کرد که در ملل گوناگون از تمام قاره ها حضور داشتند.از کشور کم نام توباگو تا کشور های نام آشنای برزیل و آرژانتین.
فوتبال ورزشی است که در درجه اول نیاز به همدلی و وحدت تیمی دارد که البته تنها به بازیکنان تیم ملی محدود نمی شود بلکه شامل تمام مردم یک کشور و البته سران آن کشور نیز می شود.وحدتی که متاسفانه در بین سران ورزش کشور ما وجود نداشت(که البته به بازیکنان تیم ملی نیز سرایت کرد)
در جام جهانی کشوری پیروز است که وحدت مردم آن از دیگر کشور ها یک سر و گردن بالا تر باشد و بعد از آن وحدت تیمی است که بازیکنان بزرگ می توانند هنر نمایی کنند.هر چند که جام جهانی جام بازیکنان جویای نام است.
جام جهانی چندی پیش تمام شد.فینال با شکوه بین فرانسه و ایتالیا پایان این جام بود.جامی که سر آخر نصیب آتزوری ها (ایتالیایی ها)شد.(ایتالیایی که چندی پیش در پر افتخار ترین تیم باشگاهی آن یعنی یوونتوس اتفاقات فراوان رخ داد که موجب سقوط این تیم بزرگ به سری بی شد.اما پیش از آغاز جام جهانی سران کشور ایتالیا از مردم کشورشان خواستنند که تنها به موفقیت در جام جهانی فکر کنند و نگذارند تا این اتفاقات بر روی عملکرد  تیم ملی کشورشان در مهم ترین بزرگ ترین رویداد ورزشی جهان یعنی جان جهانی تاثیر منفی بگذارد.
پس از پایان جام جهانی عنان باری دیگر از فوتبال به عنوان تنها ورزش واقعی که  می تواند مردم سراسر جهان را با هر دین و ملیتی در کنار یکدیگر جمع آوری کند تقدیر کرد.وی هم چنین در ادامه سخنان خود گفت:در فیفا ۲۰۷ کشور جهان عضویت دارند در حالی که در سازمان ملل تنها ۱۹۲ کشور عضو هستند.
عنان در آخر نیز به ستایش ابن رشته ورزشی پرداخت و گفت:من حتی فکر می کنم فوتبال( خصوصا جام جهانی) از سازمان ملل نیز جهان شمول تر است.
 جمله بالا دیگر حرفی را برای گفتن در باب فوتبال باقیز نمی گذارد.فوتبال تنها یک ورزش نیست.فوتبال این روز ها معنا های دیگری نیز  دارد.مثل وحدت ملی.

جنبه اصولا برای بحث کردن موضوع خوبی است اما در هنگام عمل نه.اکثر ما در صحبت هایمان ادعا می کنیم که صد از صد باجنبه ایم و از آن بچه های پایه هستیم اما این ها فقط حرف است و در عمل بسیاری از ما افراد بی جنبه ای هستیم.من شخصا اعتراف می کنم جنبه شوخی های       را ندارم و البته این را به همه دوستان و اطرافیان نیز می گویم.
این روز ها بحث جام جهانی اندازه چایی هایی که برای آقا حسین می ریزم داغ است.اکثر مردم درباره بازیکنان محبوب خود حرف می زنند یا تیم هایی که خوب و بد ظاهر شده اند اما در این میان موضوع دیگری  به نام جنبه نظر من را نسبت به خود جلب کرده است.
در این مسابقات برخی از بازیکنان آن قدر با جنبه بودند که باعث تعجب شدند اما برخی دیگر آن قدر بی جنبه و لوس بودند که مضحکه ی دست مطبوعات جهان شدند.

با جنبه ها :
با جنبه ۱ـ نمی دانم بازی بین پرتغال و هلند را تماشا کردید یا تنه.در این بازی مجموعا ۴ بازیکن اخراج و ۱۶ بازیکن با کارت زرد جریمه شدند.
دکو بازیکن پرتغال را که حتما می شناسید او در نیمه دوم بازی اخراج شد.وی پس از اخراج زمین بازی را ترک نکرد و حیفش آمد این بازی قشنگ را از نزدیک نبیند به همین دلیل در گوشه ای از زمین نشست و مشغول تماشای بازی شد.دقایقی پس از اخراج وی برونکورست هم بازی هلندی وی در بارسلونا نیز از بازی اخراج شد.جالب این که او بلافاصله بعد از اخراج به جای ترک زمین به سمت دکو رفت تا در کنار او به تماشای بازی بنشدند.دقایقی بعد دوربین ها بر روی این دو بازیکن زوم کرده بودند که در کنار یکدیگر مشغول شوخی و خنده بودند.پرتغال یک گل به هلند زده بود و تیم ون در حال حذف بود اما این امر دلیل بر این نشد که او با دوستش بد رفتاری کند.(قابل تو جه بچه های تیم ملی ما)
باجنبه۲ـ بازی آرژانتین و مکزیک را که به خاطر دارید.بازی که مکزیک آن را به آرژانتین وا گذار کرد.درست ۱۹ سال پیش در آن روز در آرژانتین لئونل مسی ستاره جوان بارسا و تیم ملی آرژانتین و البته بازیکن محبوب مارادونا متولد شده است.سوت پایان این  بازی که زده شد مارکز به رختکن رفت و لباس هایش را عوض کرد و سپس بودن معطلی نزد مسی رفت تا به همراه او و دیگر بازیکنان بارسا به مناسبت تولد مسی به جشن و پای کوبی بپردازند.
با جنبه۳ـسومین با جنبه رو نالدینیو بازیکن محبوب من است.می بینید چه قدر او با جنبه است.طفلک گل نمی زند تا فرصت را به جوان تر ها بدهد هر چند که تا حالا بیش تر پیر تر ها گل زده اند(رونالدو).حتما پیش خودش فکر کرده چرا همه اش من گل بزنم .کاکا ـ روبینیو و آدریانوهم گناه دارند.البته رونی نه تنها گل نمیزند بلکه در بازی توپ نیز به پای او نمی خورد حتما می خواهد حسن نیت خود را ثابت کند.

بی جنبه ها :زیدان و وین رونی هر دو جنبه تعویض شدن را ندارند.رفتار آن ها چنین نشان می دهد هر چند در گفتار هر کدام بهانه ای خاص برای رفتار هایشان آورده اند.
زیدان پس از تعویض در بازی مقابل کره دست بندش را محکم به سمت نیمکت ذخیره ها پرت کرد و یک نگاه خشانت وار نیز به مربی عزیزش دومنیک انداخت.
وین رونی نیز پس از تعویض در بازی مقابل ترینیداد و توباگو کفش هایش را محکم به سمت اریکسون پرتاب کرد.حتما چند فحش آب دار نیز به او داده زیرا که او به بی ادبی شهرت دارد.
بی جنبه۲ـ دومین بی جنبه ما ستاره پرتغالی منچستر یعنی کریستیانو رونالدو می باشد.او با وجود ۲۱ سال سن هنوز لوس است و عین بچه ها گریه می کند.این بازیکن جنبه مصدومیت را ندارد و هنوز در مقابل مصدومیت توجیح نشده.در بازی پرتغال مقابل هلند او در نیمه اول مصدوم شد اما هم چنان به بازی ادامه داد تا زمانی که در حین بازی همه دوربین ها رونالدو را در حالی که روی زمین نشسته بود و از درد می نالید نشان می دادند.در هنگام خروج از زمین کریستیانو زد زیر گریه.وقتی که به نیمکت ذخیره ها رفت نیز هم چنان گریه  کرد تا جایی که اسکولاری مربی پرتغال به نزد او را و به او تذکر داد تا دیگر گریه نکند اما فایده ای نداشت کریستیانو مامانشو می خواست.
بی جنبه ۳ـآخرین بی جنبه لوئز فیگو است.او خیلی بی جنبه است و اصلا جنبه شوخی های آبادانی را ندارد .مگر ندیدید وقتی کعبی روی صورتش گل کاشت خودش را انداخت روی زمین و صورتش گرفت.حالا خوبه اصلا چیزیش نشد!!!

نکته: ۱ـموارد سوم شوخی بودند.۲ـاز طرفداران کلیه بازیکنان مذکور می خواهم که نوشته بالا را به دل نگیرند زیرا که من به بازیکن محبوب خودم رونالدینیو نیز رحم نکردم و از او نیز انتقاد کردم.