جنگ ها صلحند و صلح ها جنگ!

بله شاید واقعا مشکل همین است.شاید مشکل ها از آنجا آغاز می شوند که بشر دست به کار ها متضاد می زند و در این بین بعضی ها مثل من سردرگم و پریشان می شوند و شاید باز هم از مثل من از خودشان می پرسند :من برای چه پا به این جهان وارونه نهاده ام؟!

 - محدثه -

آدما میان تا رفتناشون واسه کسی درد نباشه ... نه اینکه درد نیست نه ... میان که فراموش کنن نبودنشون دل کسی رو تنگ کرده بعدش گم میشن تو آدمای جدید.تو زندگی جدید.میشن یکی دیگه یکی که دور از اون واقعایتی که بود میشه یه واقعیت دیگه ...

یکی رفت!یکی اومد ... دنیا تکون نمی خوره هیچ اتفاقی نمی افته.فقط ما.فقط مایم که تو این بود و نبود گم میشم و شایدم پیدا فقط ایراد این قصه اینه که یه روز میاد یادمون میره که وقتی اومدیم دلتنگ رفتنمون شدیم و وقتی هم موقع رفتن میشه سخت میشه دل کندن ما.حالا یه غریبه اومد که بگه سلام شاید کسی نبینه.شایدم کسی نشنوه. هر چی که هست ما می گیم سلام تا یه روزی اگه گفتیم خداحافظ یادتون بیفته که یکی بود که وقتی اومد گفت سلام ... اینه واقعیته وجود ما وقتی که اومدی از یه جای رفتی و حالا اینجائی و وقتی که میری به یه جائی میای و الان رفتی ...

خسته ات کردم؟

حرفای عاشقونه ام دلت و زده؟

خب برو...

کی گفته که بمونی؟

کی گفته به بودنت احتیاج دارم؟

برو...

برو با همونایی که موضوع بحث هاشون

سهمیه بندی بنزین و واردات صادرات پسته است

گرم شدن هوای زمین و از بین رفتن خرسها و پنگوئن ها

برو ...

اهمیت رفتنت اندازه ی موضوع های مورد علاقه ات ناچیزه...

نکته!

من فراموشت کردم...برووو

بچه های گل من یه همخونه ی محشر پیدا کردم که با نهایت لطف قبول کرد همخونه ام بشه..

مرسی که قبول کردی ...

معرفیت و میزارم به عهده ی خودت...

این وبلاگ با مبلغی هنگفت به دوست عزیزم شقایق فروخته شد!

پیش از هر چیز سال نو را به شما دوستان عزیزم تبریک می گویم و سال قشنگی را برایتان آرزو مندم.



ساعت ها!

دوش محغلی داشتم با غم ها                                                     از ذهنم می گذشت تمام خاطرها
یا دم آمد همه آن روز ها                                                              رستم از ظرف زمان
                                         

                                         من و ثانیه و دقیقه ها و ساهت ها

با خود به فکری عمیق فرو رفتم                                                     ظرف مکان را هم از هم گسستم
به گذشته ها رفتم                                                                      یا دم آمد همه آن حرف هامان

                                         من و ثانیه و دقیقه ها و ساعت ها

ندانستم چه شد اکنون هم ندانم                                                   لحظات شیرین تلخ شد بر زبانم
من هرگز ندانستم چرا مانده ام تنها                                                در فکر تو بودم من در گذار این

                                                ثانیه و دقیقه ها و ساعت ها